mood indigo op reis
van IJlst naar Wight
1 en 2-7 2008 (Rota-Sancti Petri, 23 mijl, NW 3-4)

We verlaten Rota in de loop van de ochtend; maar voor die tijd zoeken we ons suf naar een internet cafe;
ineens herinner ik me dat in Spanje alle bibliotheken internet gratis aanbieden en de bibliotheek blijkt vlakbij
de marina! We leven ons uit. En gaan daarna voor anker voor een stevige zwempartij (nou ja, behalve de
schipper dan, die heeft nog steeds geen zwembroek). We hebben een Nederlands jong gepensioneerd stel
ontmoet, zij gaan naar de Carieb, eerst via Marokko en daarna naar Lanzarote van waaruit ze in december
vertrekken maar weten niet goed hoe ze de tijd door moeten komen tot de start van de oversteek en denken
tussentijds nog maar eens naar Nederland te vliegen om de tijd te doden, wij begrijpen dat niet helemaal,
maar jaÖ.
In de loop van de middag varen we de lagune van Sancti Petri binnen. Prachtig, wad-achtig, ook wel
toeristisch en met veel moorings; we pikken er eentje op en genieten volop van het prachtige zicht op de
omgeving. Na een aangename borrel en nachtrust verkennen we de omgeving aan land waar het enigszins
vervallen oogt; Cadiz is vlakbij. We hebben, vanwege de kinderen, maar ook door tegenvallende berichten,
besloten die stad te laten voor wat hij is.

de buitendouche is klaar, met dank
aan Robert
aanloop Sancti-Petri bij avond
en de volgende ochtend bij het dorp
2-7 2008 (Sancti Petri-Barbate, 23 mijl, NW 4)

We lopen we nog een rondje door het enigszins vervallen dorp en varen daarna naar Barbate, vlakbij Gibraltar.
Een mooi tochtje, 23 mijl met een kracht 4 van achteren en heerlijk weer, kan niet beter! De haven van Barbate
is niks bijzonders; we liggen naast een Engels stel, Suzy en Griffith, die elk jaar 2 maanden op hun boot
bivakkeren; hij is loodgieter en sluit de tent gewoon in de zomer om na terugkeer weer aan de slag te gaan en
de klanten blijven gewoon komen! Ze zijn op weg naar KroatiŽ; we hebben een heel gezellige avond met ze en
ontmoeten hen nogmaals in Gibraltar.

3-7 2008 (Barbate-Gibraltar, Marina Bay, 33 mijl NW 5)

Na een ochtend loopje samen met Floris (leuk!) vertrekken we aan het eind van de ochtend richting Gibraltar.
Gewoon een van de vele prachtige trips! Heerlijk met eerst de Genua erbij, later te loevert uitgeboomd en
wegens de (verwachte) toenemende wind alleen de kotterfok erbij en een aangename 22-25 graden stuiven we
de straat in om na een uurtje of 6 af te meren in Marina Bay op Gibraltar; vlak naast de startbaan van het
vliegveld. Niet erg want zoveel vliegverkeer is er niet. De startbaan gaat precies over de verkeersweg die wordt
afgesloten wanneer er een start of landing is.
Gibraltar is bijzonder: de rots zelf; de baai met alle vrachtschepen; de marina met boten van alle
nationaliteiten, de mooiste maar ook de meest verwaarloosde vlakbij elkaar, het is een heel bijzondere sfeer;
hier blijven we een paar dagen. Ook het stadje is een mooie mengeling van Britse historie en glorie en een
internationale smeltkroes.. bij de avondwandeling is om 22 u in tegenstelling tot in Spanje alles al uitgestorven.

in de straat van Gibraltar
happy family onderweg
Floris kijkt uit naar de rots
4 en 5-7 2008 (Marina bay, Gibraltar)

Feest! Bouwien is jarig, dus poivaseren, zingen en taart eten. Na het ontbijt de stad in waar het wemelt van
de toeristen en de tax free winkels, de een nog duurder dan de andere. Ik vraag me af of je hier goedkoper uit
bent dan elders maar leuk is het wel. Het is flink gaan waaien, de kabelbaan naar boven is gesloten. Het
geheel heeft een bijzondere sfeer. Er wordt wat geshopt en ik houd me bezig met het verzinnen van een
manier om de loopplank te bevestigen, ingewikkelder dan ik dacht, omdat er eigenlijk een of andere
constructie moet worden aangebracht maar bedenk uiteindelijk een oplossing die goed werkt en waar de
schipper trots op is. Zie foto.
De avond gaan we met zijn allen uit eten samen met Giffith en Suzy, die we in Barbate al ontmoetten. Het
klikt erg met hen en we gaan ze vaker ontmoeten denken we. Hij noemt ons steevast King Arthur en Queen
Mary.

Zaterdag 5 juli beginnen we (met zwaar hoofd) met afscheid te nemen van Bouwien, Robert en Hella en Wim.
Hartroerend na 2 weken; het was erg gezellig, Ewout heeft genoten van het contact met Wim, we zijn Robert
dankbaar voor talloze kleine klusjes maar vooral was het gewoon erg plezierig.
Er wordt de was gedaan, scootertjes gehuurd en we rijden naar Europa Point waar je een mooi uitzicht hebt
en gaan daarna omhoog, de grotten, het kasteel en de apen bekijken. (staartloze apen leven hier in het wild,
enkele honderden, al sinds heel lang, niemand schijnt precies te weten waar ze vandaan komen) en
genieten van het uitzicht. Daarna Ewout en Floris naar het strand en wij als Bob en Annie de Rooij op onze
brommertjes naar de supermarkt; we komen volgeladen terug met grote boodschappentassen en bier op de
voetensteunen.

van harte Bouwien!
blik vanaf de rots in noordelijke richting: het is een schiereiland; links de startbaan
de uitschuifbare loopplank bevestigd tussen de
hekstoel
tot ziens! Goede reis,we hebben
genoten
de broertjes, let op de aap!
Bob en Annie de Rooij
6-7 2008 (Gibraltar-Duquesa, 20 mijl, NW 5-6)

Het is mooi geweest, we willen weg uit het drukke gedoe hier. Besloten wordt in de loop van de dag te
vertrekken naar Duquesa, 20 mijl verderop aan de Spaanse kust. De voorspelling is 4-5 NW, het ziet er
goed uit. Onze engelse vrienden gaan ook, waarschijnlijk naar Estepona en we nemen hartelijk afscheid
en wisselen gegevens uit.
Tanken voor iets meer dan de helft van de prijs in Nederland en we zeilen op een onrustige knobbelige zee
de baai van Gibraltar uit.
Hiermee is deel 1 van onze reis afgesloten: we verruilen de Atlantische westkust voor de Middellandse
Zee. Met enige weemoed, we hebben, vooral langs de ria's en het zuidelijk deel prachtig gevaren en
genoten. Vanaf nu geen getij meer wat wel zo makkelijk is, maar we komen nu in het echt toeristische
deel van de reis, en dat tijdens hoogseizoen.
Na de ronding van de rots valt de wind weg, maar dat is maar eventjes: daarna poeiert hij er stevig op los
met gemiddeld 25 knopen met vaak uitschieters naar 28 tot 30 (kracht 7) Lekkere temperatuur, de
kotterfok erbij en het gaat prima. Kort na de ronding van de rots zien we een wrak dat niet op de kaart
staat en waarschijnlijk recent is gezonken. Na een paar uur afmeren in Duquesa, lastig achteruit aan een
mooring lijn met die harde zijwind maar het gaat goed. Een aardig plaatsje, waar onze Engelse vrienden
ook weer blijken te liggen. Morgenochtend hebben we internet is ons verzekerd; het weer eens tijd, in de
laatste havens steeds lastig..
Duquesa blijkt een typische Spaanse toeristenplaats: rondom de haven een conglomeraat van terrassen
en restaurants, pinautomaten, tikkeltje lawaaiig en iets verderop het onvermijdelijke strand.
Het is de laatste week eigenlijk helemaal niet heet geweest, afgelopen nacht heeft Marrie het donsdek,
dat we hadden opgeborgen ( we slapen al enige tij alleen onder een laken) weer tevoorschijn gehaald.


7-7 2008 (Duquesa-Benalmadena, 38 mijl, NW-ZW 56-6 later 3)

Het heeft de afgelopen nacht flink doorgewaaid. We willen naar Fuengirola, 32 mijl verderop maar we moeten
vanaf hier telefonisch boeken want het is steeds vol, er is hier een enorm gebrek aan ligplaatsen in het
seizoen en dan wordt er nee verkocht wanneer je op de bonnefooi komt: er is daar geen plaats.
Benalmadena dan? Ja dat lukt, er is alleen een 18 meter plek met bijbehorende prijs, nou ja, het zij zo,
morgen komt Amarins, een vriendin van Floris een weekje meevaren en willen we blijven liggen zodat ze van
het vliegveld gehaald kan worden, overmorgen is Ewout jarig, nog een dag aan de wal (zijn wens), dus op
naar Benalmadena. De wind zit eerst in het westen en waait nog met een kracht 5, krimpt naar het
zuidwesten en neemt eerst nog wat toe tot 6 maar gaat in de loop van de middag liggen. Alweer een mooie
zeildag met een enigszins onrustige zee.
Benalmadena ligt tegen Torremolinos aan, een indrukwekkend toeristisch geheel. De haven heeft 1000 (!)
ligplaatsen en ligt in een complex van gebouwen, terrassen, shops enzovoorts Het toeristische toppunt tot
dusverre. We krijgen een plaats tussen een batterij motorboten maar zijn tevreden.
De hele avond varen boten de haven in en uit met betalende toeristen die een 'moonlight trip' maken voor 15
euro een half uurtje van de ene kant van de haven naar de andere scharrelen, uiteraard als kerstboom verlicht
en met de nodige luide muziek.

8 en 9 juli 2008 (Benalmadena)

We mogen nog 2 dagen blijven liggen maar moeten per dag betalen, wat per keer een tijdrovend klusje is:
naar het havenkantoor (flink eind lopen) wachten, er wordt gezocht naar een dossier, kopieŽn maken enz
enz.
Heerlijk dagje relaxen, hardlopen, wat klusjes doen, kado's voor Ewout kopen. Floris huurt een scooter
waarmee hij Amarins van het vliegveld ophaalt en aan het begin van de avond heten we haar welkom. Ze
neemt 2 pilots mee van het gebied hier van Westers Nautic shop uit Sneek waar we erg om verlegen
zaten, met dank aan Amarins' vader die ze heeft opgehaald en Jan Westers!
Op 9 juli is het feest: Ewout wordt 10 jaar! Hij heeft nauwelijks kunnen slapen van de spanning en maakt
ons vermoeid wakker om 8.30 u waarna er een 'lang zal hij leven' door de met vlaggetjes versierde kajuit
schalt. Vervolgens kadootjes scoren en taart eten. Op zijn wens gaan we naar het strand waar zelfs de
schipper de zee in gaat, feest!
Er zijn intussen een aantal mails en telefoontjes binnengekomen en zelfs is er een spannend boek via
Westers en Amarins meegenomen van vrienden, wat leuk, bedankt!
Natuurlijk moet er gegeten worden van McDonalds; gelukkig en tevreden gaat de verse tiener daarna
slapen.

bekend verjaardagsritueel aan boord
ziet het er niet feestelijk uit?
10 7 2008 (Benalmadena- Caleta de Velez (23 mijl, blakte, mist)

Na de gebruikelijke ochtendceremonieŽn varen we rond het middaguur de haven uit. De
Grib files geven rustig weer; het is heiig en vlak. Nog geen 2 mijl op zee blijkt het potdicht te zitten van de
mist. Nog nooit meegemaakt hier in de zomer; het zicht is minder dan 50 meter. Dus de onvolprezen
radar weer aan, er is weinig scheepvaart. Radaralarm ingesteld, het blijft rustig. Op de motor varen we de
23 mijltjes waarbij scherp uitkijk wordt gehouden.
Amarins heeft een zeeziekte pil van Marrie gekregen, ze voelde zich wat misselijk worden; ze valt als een
blok in slaap op het achterdek.
Bij nadering van de haven van Caleta de Velez wordt de erwtensoep nog dikker. Het is een drukke
vissershaven met bescheiden voorzieningen voor jachten; de haveningang is vrij ruim. Puur op de radar
varen we met een slakkengangetje tussen de pieren die pas zichtbaar worden als we er tussen zitten,
waarbij we op 10 meter een partij rotsblokken missen die niet op de kaart staan aangegeven maar bij
nadere bestudering wel in de pilot, oef, een les voor de volgende keer. In de loop van de avond trekt de
mist op en wordt het weer helder. Dit typische vissersplaatsje vinden wij na het toeristische geweld van de
afgelopen dagen een verademing, Floris en Amarins denken er anders over: saai.
een eindeloze rij van toeristische blokkendozen
promenade langs de haven van Balmadena,
rechts de jachten
Amarins is gearriveerd, opgehaald met de
scooter!
Caleta de Velez, foto door Ewout met zijn
nieuwe toestel
in de haven van Caleta de Velez
deze rotsen misten we dus net!
wrak vlakbij de Rots
12 en 13 -7 2008 (Marina del Este)

Op zaterdag 12 juli regelen we ons verblijf tot dinsdag of woensdag en tevens een hotel voor Pieter en
Gineke met kinderen, die a.s zondag komen maar vanaf land zullen meereizen. Mark Pieter, neef van
ons, zal ook een paar weken meevaren en komt met hen mee. Een 'rustdag' met boodschappen en wat
klusjes. We hebben veel plezier van het vouwfietsje. De middag brengen we door aan het vlakbij gelegen
strand, lezen, genieten. Na het avondeten lopen we nogmaals naar het strand met zijn allen en drinken
daar een paar karaffen sangria in de schemering. In Nederland is het erg slecht weer begrijpen we uit de
berichten.
Op zondag 13 juli lopen we na het ochtendritueel en een flinke schoonmaakbeurt van de boot naar het
nabijgelegen La Herradura, zo'n 3 km, maar wel met een stevige klim van een paar honderd meter.
Heerlijk lopen en vooral Ewout doet het heel goed: luid zingend stapt hij tegen de soms pittige helling
door.
In de loop van de avond arriveren de volgende gasten: Mark Pieter en Pieter en Gineke met de kinderen,
we drinken een borrel, de kinderen zijn enthousiast; het is snel laat, morgen verder.


14 en 15-7 2008 (Marina del Este)

Het vakantie gehalte is hoog: we zijn vandaag met 11 mensen! Record. Dus, snel met een aantal naar
het strand waar het vakantiepret is. Marieke, dochter van Pieter en Gineke is jarig, dus alweer feest
met taart.
De wind is naar het oosten gedraaid wat een hinderlijke deining tot gevolg heeft die de haven in loopt.
We zijn een hele tijd bezig om het schip zodanig neer te leggen dat het geslinger niet kan leiden tot
schade, hoewel een vast gemonteerd trappetje aan de kade toch een paar stevige krassen aanbrengt.
De idyllische haven verandert in een zeer onaangename plek.
Het letterlijke hoogtepunt van de dag is een barbecue op een plateautje hoog op de rots achter de boot
met een fantastisch uitzicht over de zee.
De nacht doet Marrie geen oog dicht vanwege het geruk van de boot aan de lijnen. Amarins heeft zelfs
een zeeziektepil genomen en Mark Pieter slaapt ook beroerd.
Op dinsdag 15 juli doen we zonder succes nog een poging een andere ligplaats in de haven te krijgen,
we blijven nog omdat Floris en Amarins naar het vliegveld in Malaga gebracht worden; zij vliegen aan
het begin van de avond. Het afscheid is hartroerend, vooral voor Ewout, we hopen dat Floris in
september of oktober nog een weekje kan komen!
Intussen hebben de kinderen het geweldig aan het strand; morgen gaan we verder naar Almerimar, 44
mijl verderop.


11-7 2008 (Caleta de Velez- Marina del Este (17 mijl, ZE 3)

We hebben gekeken of het interessant is hier een paar dagen te blijven, maar besluiten na overleg door te
varen naar Marina del Este, een kleine jachthaven , volgens de pilot in 'beautiful surroundings' maar prijzig.
Een rustig tochtje op de motor. Vlak voorbij la Herradura, een brede baai is er een uitstekende rotspunt
waarachter inderdaad schitterend de Marina de Este is gelegen tegen een achtergrond van het laatste stuk
van de Alpujarras gebergte, dat hoog uitsteekt boven de kustrand. We zijn enthousiast: bijzonder fraaie
ligging, rustig, strand vlakbij. Hier gaan we een paar dagen blijven, tot na het vertrek van Floris en Amarins,
het is tamelijk dichtbij de luchthaven van Malaga. Het zal de volgende week overigens stevig gaan waaien
uit de oostelijke (verkeerde) richting. We zien wel.


onderweg met de bimini op
ingang Marina del Este
afgemeerd
baai vanLa Herradura
barbecue op pracht lokatie
deze opstap plank maakt een paar lelijke krassen
afscheid van Floris en Amarins...snik....
16-7 2008 (Marina del Este-Almerimar, 44 mij, NE 2 toenemend 6)

Om 8.30 u gaan de trossen los en varen we de deinende haven uit, blij toe! Het wordt een enigszins saaie
tocht op de motor over de nog steeds doorstaande deining. Pieter is opstapper vandaag; er word geluierd,
gelezen en wat uitkijk gehouden.
Vanaf ongeveer 15 u neemt de wind geleidelijk toe uit precies de verkeerde hoek. Er wordt nog wat
geŽxperimenteerd met het grootzeil erbij, maar helaas weinig effect. Moeizaam leggen we met een
aanschietende zee de laatste mijltjes af, 2-3 knopen, alvorens we rond 18u de haven van Almerimar
bereiken.
Een grote haven in een vakantie resort, maar toch qua sfeer totaal anders dan Benalmadena: het is er
rustiger, het ademt veel meer een 'yachtie' sfeer en de ontvangst is vriendelijk. De supermarkt en andere
winkels zijn vlakbij en het schijnt een populaire haven voor overwinteraars te zijn wat ik me goed kan
voorstellen. We komen te liggen naast een totaal verwaarloosde boot van een zekere leeftijd met een dito
man erop. Ook een 'overwinteraar' zo te zien. De wasmachine staat op het voordek compleet met water
aan- en afvoer, zie foto. In sommige haven kom je regelmatig dit soort boten tegen van mensen die zijn
blijven 'hangen' op een plek.
Gineke heeft een appartement geregeld voor een paar dagen vlak bij ons, dus heel prima; we eten met zijn
allen daar en zijn happy.
Griffith en Suzy waren ons vooruit gesneld, zij hebben minder tijd dan wij, maar konden niet verder vanwege
de harde noordoostenwind. Natuurlijk even bijpraten onder de borrel. Het is een bijzondere dag in
Almerimar, de dag van de Virgin del Carmen, een jaarlijks feest ter ere van deze beschermheilige van de
vissers. De hele dag vliegen overal de knallende vuurpijlen in het rond en lopen er muziek corpsen te
tetteren. Op een gegeven moment wordt het beeld van de Maagd door de straten gevoerd met een grote
optocht er achteraan, en dat vlak voor de boot langs.

onderweg naar Almerimar
wij en onze buurman
Virgin del Carmen komt langs
17 en 18-7 2008 (Amerimar)

Zowel vanwege de verkeerde wind als het gunstige appartement van Pieter en Gineke blijven we een paar
dagen. Gewoon vakantie vieren dus met hoog zwemgehalte; de kinderen hebben bij het appartement
beschikking over een zwembad en maken er zo intensief gebruik van dat de haren van Ewout echt groen
uitslaan, hij is even de Hulk. Vooral ook veel strand. Goede gelegenheid om de foeragering aan te vullen en
een aantal kleine reparatie klusjes uit te voeren.
Er wordt gebarbecued op het terras van het appartement, samen met Griffith en Suzy en zo glijden de dagen
voort.
Op vrijdag 18 juli laten onze vrienden ons weten dat zij wegens omstandigheden zonder uitstel terug moeten
naar Engeland. Ze vliegen zondag terug. Daarmee komt er halverwege een abrupt einde aan hun reis, een
enorme teleurstelling die ze manmoedig opnemen. De boot zal hier blijven en overwinteren en ze hopen
volgend jaar wat extra tijd te hebben om hem naar KroatiŽ te varen. Gelukkig is het hier een geschikte plek.
De wind zal zaterdag 19 juli ook nog doorwaaien uit de verkeerde richting maar zondag gaan liggen, dus dan
vertrekken we nar Aquadulce. Maandag neemt 'ie weer toe vanuit het noordoosten dus we zijn er nog niet
klaar mee!

barbecue op het apartement
strandpret
19-7 2008 (Almerimar)

Pieter en Gineke moeten verhuizen naar een ander appartement, dat een stuk verder van de haven ligt; we
benutten de aanwezigheid van de supermarkt vlakbij volop en in de middag gaan de kinderen naar het nieuwe
appartement om daar te zwemmen terwijl de schipper wat klust aan boord.
We hebben afgesproken met onze Engelse vrienden voor het avondeten op een terras; zij zijn de hele dag
druk geweest met het onttakelen van hun boot; morgen ochtend om half 8 vertrekken ze naar het vliegveld
Almeria.
We hebben een buitengewoon gezellige avond met hen en een roerend afscheid; we gaan elkaar zeker terug
zien!

20-7 2008 (Almerimar-Aguadulce, 20 mijl, SW 3)

We ruimen alles op en vertrekken rond het middaguur om met de beide families (dus 9 bemanningsleden!)
een tocht te maken van zo'n 20 mijltjes, een paar uur met lichte wind, hetgeen de schipper wel verantwoord
acht. De kinderen slikken zekerheidshalve een pilletje en het verloopt allemaal prima, gezellig met een paar
kinderen op het voordek.
Vlak achter de haven van Roquetas de Mar gaat het anker er uit en wordt een stevige zwempartij op touw
gezet, de giek uitgeboomd en de kinderen slingeren aan een touw het water in. Dikke pret.
Het is al tegen achten wanneer we de haven van Aguadulce in varen; de herrie van de disco's komt ons
over het water al tegemoet! We krijgen een plaats vlak daar bij en kunnen tot diep in de nacht meedeinen
op het gestamp van de disco.
Pieter en Gineke willen met de bus terug naar Almerimar waar hun auto nog staat maar dat gaat niet
lukken; manana. Dus een taxi; morgen een nieuw appartement en zien we wel weer.

Tot mijn spijt en ook wel enige frustratie moeten we constateren dat de internetvoorzieningen in Spanje ver
beneden het gemiddelde in de overige door ons bezochte landen zijn. In sommige havens is het in orde
maar in de meeste is het er wel maar werkt het niet goed, in andere is het er helemaal niet. "Sorry, internet
is not working today' is een veel gehoord geluid. De internet cafe's zijn dun gezaaid en in sommige kun je
weer geen laptop aansluiten wat nodig is voor het uploaden.Dat is de reden waarom het uploaden wat
minder frequent plaats vindt de laatste weken.

21 t/m 23 -7 2008 (Aguadulce)

We krijgen een betere plaats toegewezen, verder van de herrie, waar we erg tevreden mee zijn en zullen
hier een paar dagen blijven vanwege de relatief harde tegenwind, die donderdag gaat liggen; dan vertrekken
we richting Noord en hopen we een paar flinke klappen te maken want we willen zo langzamerhand graag
verder! Het lijkt er op dat we een periode met lichte zuidwestelijke wind gaan krijgen. De gasten regelen
een appartement aan de haven dat eigenlijk voor bejaarden is bedoeld compleet met nachtzuster.
Maandag 21 juli is een typische luierdag waarbij we al vroeg aan de koele witte wijn zitten. De kinderen
vermaken zich met de dingy en zwemmen.
Een barbecue en -nadat de kinderen slapen- een film op de laptop in de kuip met een glas wijn doen ons
opnieuw beseffen dat we een prachtig leven hebben.
Op dinsdag 22 jui vertrekken we na het late ontbijt met zin allen naar Almeria, 9 km verderop. Het is een
middelgrote oude stad met een lange historie, oorspronkelijk Arabisch en werd een van de belangrijkste
Andalusische havens. In de 16e eeuw een grote aardbeving; in die periode werden de Moren definitief
verdreven. Later bleken er minerale rijkdommen te zijn, tegenwoordig leeft he vooral van de
toeristenindustrie en de landbouw.
We brengen een uitgebreid bezoek aan het Alcazaba, een prachtig gelegen citadel bovenop een heuvel,met
sterke overeenkomsten met het Alhambra in Granada; het heeft sterke Arabische kenmerken maar is later
door het katholieke koningspaar aangepast. Sommige stukken zijn verwoest door de aardbeving , andere
nog in goede conditie.
De stad zelf vinden we een beetje groezelig, er heerst weinig sfeer.
Op 23 juli wordt besloten tot een rit richting Alpujarras, een park in de Sierra Nevada, 50 km verderop. We
rijden door bergweggetjes en komen uit in Alhama, een dorpje net buiten de Alpujaras. Het is er dor en
droog en ongezellig, anders dan toen ik door 7 jaar geleden met vrienden door dit gebied wandelde. Er is
feest wegens de 100e sterfdag van Nicolas Salmeron, de president van de eerste Spaanse Republiek die
hier geboren is. We drinken een glas in de ongeveer enige kroeg van het plaatsje welke meer dan 100 jaar
oud schijnt te zijn; er zitten alleen oude mannen te kaarten en luidkeels gesprekken te voeren met veel
decibellen in deze galmende ruimte.
De avond vieren we met een pizza ons afscheid waarbij ook de kinderen zich uitstekend vermaken.



met z'n allen onderweg - volle bak!
zwempartij voor anker
lekker slingeren
enkele beelden van het Alcazaba in Almeria
24-7 2008 (Aguadulce-Aguilas, 74 mijl, SW 3 toenemend 6 en weer afnemend)

We beginnen de dag vroeg, om 8 uur al gaat de wekker en om 8.45 nemen we afscheid van Pieter en
Gineke en de kinderen. Het was erg gezellig! Vlak voordat we de haven verlaten wordt er een gezonken
motorboot, hangend aan drijvende boeien, binnen gesleept. Om 9.15 verlaten we de haven en zetten op de
motor koers richting Cabo de Gata. Ewout is de hele dag van slag dat hij zijn vriendinnetjes moet missen.
Na 3 uur varen bereiken we de kaap en staat er een verwarde deining, waarna de wind toeneemt tot een
kracht 5.
Dan gebeurt het: een akelig scheurend geluid, het grootzeil is bijna geheel doormidden gescheurd in
horizontale richting, vanaf het achterlijk tot vlak voor het voorlijk. Snel sturen we op en rollen de Genua in,
daarna de flarden van het grootzeil, het waait te hard om deze nu te strijken, we zien later wel hoe we hem
weer uit rollen.
Op de motor met de Genua bij stuiven we voort over de venijnig witgekuifde zee, het is inmiddels een dikke
6 met regelmatig 25-27 knopen wind; om 20.30 u, de zon staat al laag, varen we de baai van Aguilas
binnen; het ziet er prachtig uit met uitzondering van de wat vierkante bebouwing op de wal. De wind is
gaan liggen en gedraaid naar noordoost waardoor het lastig is beschutting te zoeken, temeer daar het er
aardig vol is. We meren af aan een vissersboot maar begrijpen van Spanjaarden aan de wal dat de vloot om
4 u s'nachts vertrekt; dat is ons wat te vroeg en uiteindelijk vinden we een ankerplekje waarbij we een
achterlijn uitbrengen naar een mooring van een local zodat we niet kunnen draaien en in de vaarroute
terecht kunnen komen. We zijn tevreden en gaan vermoeid slapen, we zijn zo verstandig geweest het
reserve grootzeil mee te nemen (na wat twijfel) en zijn nu erg gelukkig met deze beslissing!

25-7 2008 (Auilas-Cartagena, 29 mijl, S 3)

We zijn een paar keer wakker geworden van de weg ronkende vissersboten en de hele kade die
gisteravond vol lag is nu leeg.
We beginnen met het uitrollen van het gescheurde grootzeil, er is nu weinig wind. Dat gaat niet zonder
slag of stoot: de schipper moet een eind omhoog gehesen worden om het gescheurde deel ook uit te
rollen, maar het lukt.
Het wordt gestreken en het reserve zeil waarvan we dachten dat het heel slecht was, wordt gehesen. Het
lijkt echter mee te vallen; alleen de schoothoek moet mogelijk een betere UV bescherming hebben, we
zullen er bij een zeilmaker naar informeren.
Er is aanmerkelijk minder wind dan gisteren; met de motor bij varen we rustig naar Cartagena; het is
warm.
Varend langs de baai Rincona de Salitrona, vlak bij Cartagena zijn de jongens zo enthousiast over de
omgeving dat besloten wordt daar voor anker te gaan en Cartagena te laten liggen. Er wordt gezwommen
en genoten. Het water is zo helder dat je het anker op 7 meter diepte haarscherp kunt zien liggen. Er is
weinig wind en we zijn met een verderop liggende Engelse boot de enigen.
Er gaat de nacht een nare deining door staan waardoor we weinig slaap krijgen, maar de prachtige
ochtend maakt weer veel goed.

verlaten terras van de enige kroeg van Alhama
Tot ziens! goede reis.
Ai! grootzeil bijna doormidden
Baai van Aguilas
het uitrollen is nog een lastige klus
het reserve zeil staat er netjes bij nietwaar?
in de baai de volgende ochtend
voor anker in de Rincon de Salitrona, vlakbij
Cartagena
26-7 2008 (Rancon de Salitrona-Torrevieja, 25mijl, E 3)

Er gaat de nacht een nare deining door staan waardoor we weinig slaap krijgen, maar de prachtige
ochtend maakt weer veel goed: de rust en de contouren van de omgeving zijn prachtig.
We varen in een heel loom tochtje naar Torrevieja waar ik in 1990 ook was. Er valt weinig te
herkennen: een wat kleurloze stad zonder bijzonderheden. Alleen de jachtclub aan de voet van de
haven ziet er smaakvol uit en is erg gezellig.

27-7 2008 (Torrevieja-Alicante, 29 mijl, E 3)

Een herhaling van gisteren, licht briesje en als de motor uit kan is het gewoon heerlijk: met de bimini
op in de schaduw een heerlijk tochtje met wat lezen en luieren.
Alicante is een grote stad met veel lawaai en vakantiedrukte. Hier komt Dirk aan boord die een paar
weken onze gast zal blijven. Hij heeft vanuit Sneek de Italian Waters Pilot meegenomen van
Westers Nautic, evenals een nieuwe Navionics kaart van de Middellandse Zee en een setje filters
voor de motor. Er is weer een boel te lezen.
Er wordt tot diep in de nacht bijgepraat.


28 en 29-7 2008 (Alicante-Calpe, 29 mijl, E-NE 3)

Met zijn vijven wordt de tocht vervolgd. We kunnen een ligplaats voor de nacht krijgen in Calpe, wat een
goede uitvalsbasis is voor de oversteek naar Ibiza. Het is elke keer een hoop getelefoneer, maar het lukt
weer; eerst een voorlopige toezegging en rond 1 u worden we terug gebeld voor de 'confirmation', de
ligplaats is geregeld.
Opnieuw een relaxed vakantie tripje, onderbroken door een zwempartij halverwege. Het is stabiel
zomerweer.
In Calpe meren we af vlak onder de grote rots, de Penon de Ifach die we morgen gaan beklimmen. We
zijn weer toe aan een dagje pauze.
Op dinsdag 29 juli wordt uitgebreid gefoerageerd -we hopen de komende dagen geen haven meer te
hoeven aanlopen en vooral te ankeren - waarna we een paar honderd meter omhoog klimmen tot de
tunnel waarna het pad zo steil en smal wordt dat we het met het schoeisel en de kinderen genoeg
vinden, en genieten van het prachtige uitzicht. Wel warm! Maar even het nabijgelegen strand op en we
zijn verfrist.
Ewout en Mark Pieter gaan koken vanavond.

afgemeerd aan de voet van de
Penon de Ifach, bij avond
beklimming van de rots
onder toeziend oog van MP stuurt ewout
geconcentreerd op het kompas
Alicante, haven
vader en zoon
30-7 2008 (Calpe-Denia, 20 mijl, NE 5 afnemend 2-3)

Om 06.15 gaat de wekker en een uur later zitten we, nog wat duf, op zee. De weerberichten geven zwakke
NE wind, wel tegen maar dat moet makkelijk lukken.
Meteen buiten de pieren blijkt het anders te zijn: het is wel een kracht 5 met bijbehorende zee. Het eerste
stuk is te bezeilen maar na een paar uur moeten we er recht tegen in, wat nauwelijks voortgang geeft. Wat te
doen: doorgaan of niet? Het besluit is snel genomen, dit wordt een vermoeiende dieselslurpende
aangelegenheid terwijl het de komende dagen erg rustig zal blijven. We koersen naar Denia, 20 mijl
noordelijker, waar in de marina nog wel plaats is. Zo bekorten we de oversteek met zo'n 10 mijl.
Wanneer we in de haven zijn afgemeerd is de wind inmiddels geheel gaan liggen. Tja, weet dat maar van
tevoren! Het strand is vlakbij en het wordt een lekker luier middagje. De avond nemen we op een terrasje een
Mexicaans menu wat meer een snack blijkt, maar de wijn smaakt goed.

31-7 2008 (Denia-Ibiza, Cala de Roig, 54 mijl, zwakke variabele wind)

Na de valse start van gisteren gaan we nu iets later weg, de afstand is korter geworden. Er is vrijwel
geen wind; dus van zeilen is nauwelijks sprake, zoals dat veel vaker op de Mediterranee het geval is.
Lezen, goede gesprekken en een tukkie en de dag is zo weer voorbij.
De cala die we op het oog hadden is druk maar we kunnen er nog wel bij. Grappig te zien dat wij met
een aflandige wind varen, de boten in de baai liggen precies de andere kant uit, zo lokaal zijn de wind
effecten. Het is een vrij goed beschutte baai met vrij steil oplopende rode rotswanden, heel mooi; we
genieten er volop van onder een goed glas. Er wordt natuurlijk gezwommen; het anker blijkt niet goed
ingegraven (perfect te zien met de duikbril bij 7 m diepte) wegens grote lagen zeewier, maar wanneer we
er met de motor nog eens flink aan trekken houdt hij goed. Voor het eerst zien we vrij veel recreatie
vaart langs deze kust.
(zie verder pagina augustus)


achterland van Denia vanuit de haven
de neefjes koken een maaltijd
Ibiza in zicht
op de ankerplaats
zo liggen we in de cala voor anker