mood indigo op reis
van IJlst naar Wight
2 en 3-5-2008 (Brighton-Cowes, S 4-5 en Cowes-Poole, E 3-4)

Vrijdag 2 mei zijn we opgestaan met een fris briesje maar een verder stralend ogende dag. Het ziet er na
een aantal minder fraaie dagen nu goed uit. Om 8.30 u uitgevaren en het eerste stuk op de motor. Na
enkele uren kan de motor uit en beleven we veruit de beste zeildag tot nu toe: een briesje 4 met vol tuig
en een helder zonnetje erbij, daarbij een mooie vlakke zee: zo tref je het niet zo vaak. Heerlijk! De Mood
Indigo stuift er vandoor.
Voor we het weten zijn we in de Solent beland en meren we af in Cowes, waar we voor het eerst een
aperitief in de kuip genieten.
Het blijft tobben met het navigatieprogramma, er moet nu zo langzamerhand wel een oplossing gaan
komen: we hebben geen kaarten meer voor het overigens uitstekend werkende programma WinGPS pro.
Om deze elektronisch aan te schaffen is een erg dure optie; inscannen een lastig probleem en we hebben
de kaarten als navionics bestanden aan boord. Wellicht lukt het een ander programma te vinden dat het
wel goed doet met de navionics kaarten.



Op zaterdag 3 mei worden we na een nacht oncomfortabel rollen in de haven van Cowes wakker met mist
en later een bleek zonnetje. Ook hier is het meivakantie en het is al aardig druk op de Solent.
We besluiten halverwege onze tocht richting Lymington door te varen naar Poole dat gunstiger is als
vertrekpunt richting de Kanaaleilanden.
In de binnenzee van Poole vinden we een mooring met fraai uitzicht. Wel wennen om zo aan een touw
vast te liggen. (dit is nog maar het begin natuurlijk).
Ewout heeft bij het horen van een muziekje ineens een aanval van heimwee naar zijn vrienden en
vriendinnen vooral Ruben; dikke tranen, maar is ook vlot te troosten. Hij zal hem een lange mail schrijven.
Morgen oversteek naar Alderney, de eerste keer en eerlijk gezegd vind ik het wel spannend met dat
gierende tij. De weersvoorspelling is gunstig.
4-5-2008 (Poole - Alderney, SE 3-4)

Marrie heeft vannacht geen oog dicht gedaan terwijl de schipper bewusteloos bleef. Ze is uiteindelijk maar
op de bank in de kajuit gaan liggen: het waaide flink, we lagen achter de mooring te rollen en ze had
visioenen dat de lijn het niet hield, ondanks dat hij dubbel was belegd. bij vertrek is de wind inmiddels
aardig gaan liggen en op de motor varen we uit de prachtige binnenzee bij Poole.
De lucht is zwaar van dreigende regen die er uiteindelijk na verloop van tijd ook komt. Op de motor met
een zeil erbij maken we goede voortgang en eerder dan verwacht komt Alderney in zicht. Gespannen
turen we op de kaart en de laptop want we moeten met de stroom goed uit zien te komen, zo is ons uit
de verschillende pilots wel duidelijk geworden. Zoals meestal valtt het mee we kunnen de stroom goed
dood zeilen en zijn vlakbij de haven als er iets in de schroef komt. Snel wordt deze uit zijn werk gehaald
en er lijkt niks aan de hand, maar al gauw wordt duidelijk dat het raak is. De schroef trilt meer dan anders
en het loopt niet lekker. Wanneer ik achteruit sla, slaat de motor meteen af. Uitgerekend hier! Het is altijd
een van mijn nachtmerries bij het zeilen.
We meren af aan een mooring en nadat de bijboot is opgeblazen ga ik met de pikhaak wat harken en voel
bij de schroef iets bewegen. Na een hoop getrek, enkele keren de schroef een slag laten draaien en…het
komt los!! Een flink stuk touw hebben we te pakken !

the Needles
Poole
Braye harbour, Alderney
hoera, touw uit de schroef!
Cowes
zwaar leven, zo'n reis!
5 en 6 -5- 2008 (Alderney - Guernsey, E 2-3)

Op maandagochtend worden we na een zeer onrustige nacht (rollen, rollen, noordoosten wind en de
baai ligt open naar die richting) wakker met een druilerige regen terwijl heel Nederland in de zon
baadt. Het besluit is al snel genomen de geplande wandeldag te vervangen door een tocht naar
Guernsey. Op zo'n dag valt er op Alderney naar onze smaak weinig te beleven; om 10 u varen we met
het tij richting Guernsey, er is nauwelijks wind, dus op de motor.
Bij het binnenlopen is het net laagwater geweest. Het is bijna springtij en het verval ongeveer 10
meter; op weg naar d e wachtsteiger om de marina in te kunnen lopen we aan de grond, zo ondiep is
het dus! Even wachten aan een vissersmooring en na enkele uren staat er voldoende water om erin te
kunnen. Het aanzien van de stad is fraai; wel lawaaiig van verkeer dat vlak langs de haven dendert.

De dinsdag begint zowaar met stralend weer, dus ontbijt buiten en uitgebreid de tijd nemen om te genieten
van ons plekje en het uitzicht. Indrukwekkend vind ik het grote verval van het tij. De middag wordt een
wandeling ondernomen naar het Cornet castle, waar we vooral Ewout een plezier mee doen en kopen wat
aanvullende kaarten van Bretagne die nog ontbraken.
Morgen gaan we naar Jersey.

7-5 08 (Guernsey - Jersey, NE 2-3)

We moeten, om niet met laagwater in Jersey aan te komen, wat later op de middag vertrekken en wachten
dus aan een buitensteiger. Een goede gelegenheid om de ankerketting naar het dek te halen en nog eens
te inspecteren, evenals de bun waar hij in ligt. Bij het terugbrengen loopt hij vast en (stom, stom) zet ik de
ankerlier aan waardoor hij nog vaster komt te zitten. 'kan ik misschien helpen? 'vraagt Marrie; 'nee, wat zou
jij moeten doen' is het antwoord en ik ga met een hamer en allerlei ijzers aan de slag. Na een hoop gegrom
komt ze toch eens kijken. 'Laat mij eens' zegt ze en geeft een flinke slinger aan de ketting waarna deze
meteen los schiet. Mooi voorbeeld van hoe na enkele weken de samenwerking verloopt. Geweldige maat!
Een rimpelloze tocht van het ene naar het andere eiland, zonnetje erbij, wel erg weinig wind maar we zijn
perfect gelukkig zo.
Jersey heeft een totaal andere aankomst dan St Peter Port: hoog, lelijk met een marina met hoge muren
en vooral veel snelle motorboten.
Telefonisch contact met Yachtcontrol heeft wel wat opgeleverd: een nieuwe schermdriver gedownload en
een aantal bestandjes gemaild die vervolgens werden terug gemaild met verbeteringen. Het programma
werkt weer, alleen kan ik op sommige plaatsen nog niet goed inzoomen in de kaarten. Dat probleem moet
nog worden opgelost; ik zal er nog meer van horen. Het leed is nog niet helemaal geleden.

St Peter Port, aanzicht vanaf havenhoofd
droogvallende vissershaven
8-5- 08 (Jersey)

Alweer een lekkere luierdag in het vooruitzicht we staan op met een lekker zonnetje; na het
ochtendloopje en ontbijt (scrambled eggs gemaakt door Ewout) wordt de boot eens flink
onderhanden genomen, vooral Ewout laat zich niet onbetuigd.
Een wandeling door de stad en zelfs naar het zwembad waarbij ik wegens gebrek aan zwembroek
die (de grootste) van Ewout aantrek. Ik zal er maar geen foto van plaatsten!




9-5 2008 (Jersey - St Malo, NW 1-3)

Met een voorspelling NW 1-3 toenemend noordoost 4 vetrekken we om 12 u vanuit St Helier richting St Malo,
we moeten om een gebied met ondiepten heen, Les Minquiers; er is matig zicht voorspeld en, eenmaal buiten
blijkt er dikke mist te zijn na zo'n 10 mijl. Wat hebben we een plezier van de radar! Andere zeilers in de buurt
worden perfect waargenomen, evenals de volgende aan te lopen boei. Marrie begint er zowaar plezier in te
krijgen de radar te hanteren. Het is bijna leuk in de mist!
Tegen de avond lopen we St Malo binnen, een bijzondere belevenis want ik was hier voor het laatst in 1967 op
vakantie met mijn ouders; ik kan me nog goed de rotsen en riffen bij de kust herinneren.
Voor het eerst op een overdekt Frans terrasje een overheerlijk menuutje verorberd, anders dan in Engeland.
Morgen zijn we 3 weken van huis. Alles wat daarna komt is bijzonder want het is wel 20 jaar geleden dat ik
langer dan 3 weken op vakantie was. En het is nog maar net begonnen!



marina St Helier
onderweg naar St Malo
aanloop St Malo, riffen en rotsen
het oude vestingstadje
10 en 11 mei 2008 (verblijf St Malo)

Net als in Nederland is het weer hier prachtig. Er wordt genoten in de kuip, hardgelopen langs het strand,
website bijgewerkt en boodschappen gedaan. Marius en Ellen komen aan boord; Marius zal ons de komende
weken vergezellen langs de Bretonse kust en op de oversteek van Biskaje.
Het weerzien is hartelijk en er wordt uitgebreid bijgepraat en geborreld.Ewout ook helemaal gelukkig; hij wordt
voorgelezen door zijn oom en krijgt volop de aandacht van oom en tante en 2 nieuwe griezelbus boeken. Op 1e
pinksterdag wordt St Malo verder verkend en met name het oude volledig gerestaureerde deel (Intra Muros) van
de stad bezocht. Erg toeristisch en druk maar zeker de moeite waard, vooral ook door het fraaie uitzicht over
de baai van de rivier de Rance die de stad scheidt van het naburige Dinard.
Morgen keert Ellen huiswaarts en vertrekken wij naar Lezardrieux, 40 mijl verderop


Marius heeft het nieuwe navigatieprogramma meegenomen (Geonav PC) dat ik via internet opgespoord heb en
dat met de Navionics kaarten werkt die we aan boord hebben; ik kon het in Engeland nergens krijgen en na
een telefoontje naar mijn huisleverancier, Westers nautic shop te Sneek bleek dat hij het gewoon in de
schappen heeft staan. Het is meteen naar Marius opgestuurd en deze heeft het meegenomen. Het blijkt
perfect te werken en we zijn weer vol goede moed dat de navigatieproblemen hiermee opgelost zullen zijn.



riviermonding bij St Malo
Ewout met zijn suikeroom
uit eten met Marius en Ellen
12 en 13 mei 2008 (St Malo-Lezardrieux, NW 3)

Nog steeds heel gunstige weersvooruitzichten. Het zal oostnoordoost 3-4 waaien.
Na het afscheid van Ellen, die met de auto naar huis gaat maken we klaar en vertrekken rond het middaguur
richting Lezardrieux, een dromerig stadje aan de rivier de Triex. Het is nog wennen met het nieuwe
navigatieprogramma, maar alles lijkt goed te werken. Eenmaal buiten blijkt de wind meer uit het noordwesten
te waaien, bijna pal tegen dus en te weinig om alleen te zeilen. Wat mopperen we! Het is prachtig weer, een
wat frisse bries en de zee helemaal vlak.
De aanloop van Ile Brehat, een eiland voor de ingang van de Trieux rivier gelegen, is indrukwekkend van
schoonheid met kolossale rotspartijen en glooiende oevers met uitbundige bebossing. Er wordt afgemeerd aan
een steiger van de buiten marina, en een avondwandeling is prachtig.
Floris belt nog dat hij de Elfstedentocht weer heeft uitgefietst, het was een schitterende fietstocht met ideaal
weer! Gefeliciteerd!
Dinsdag 13 mei is het weer onveranderd. We willen naar Ploumanac'h, zo'n 30 mijl verderop, het moet een
parel aan de kroon van Bretagne zijn. Helaas komen we tot de conclusie dat we te laat voor het tij zijn; de
ankermogelijkheden zijn er minimaal en we hebben met dit soort situaties te weinig ervaring om het erop aan
te laten komen. Het tij loopt nu erg ongunstig en bijna overal zullen we rond laagwater aankomen.
We besluiten daarom het er nog lekker een dagje van te nemen en morgen heel vroeg te vertrekken naar
l'Aberwrac'h, altijd aan te lopen en geschikte startplaats voor de ronding van de westpunt van Bretagne via het
Chenal du Four.


14-5 2008 (Lezardrieux-l'Aberwrac'h, NE 3-5)

Vanochtend om 5 u reveille…..en het is nog stikdonker. Vergeten dat we een stuk westelijker zitten dan in
Nederland en het dus later licht wordt. Uiteindelijk bij schemer om 6 u vertrokken. We staan verbaasd dat er
bij een bescheiden wind hooguit kracht 4 in de ingang van Trieux rivier zo'n korte steile golfslag staat. We
komen er slechts met moeite doorheen en de golven slaan weer achteloos over het dek tot aan de buiskap.
Daarna: 80 mijl zeilen met slecht zicht (dat achtervolgt ons) en dus geen fraaie Bretonse kust in zicht maar
alleen maar een grijze en grauwe zee; de waypoints vinden we met behulp van het elektronische
navigatieprogramma en de onvolprezen radar.
In de stromende regen komen we aan in l'Aberwrac'h na een lange dag en de wijn smaakt (te) goed… Een
(Engelse) buurman vertelt ons dat hij morgen ook de ronding van de westpunt van Bretagne via het Chenal
du Four gaat doen. Je moet daar wel een goede timing van het tij hebben, vooral van noord naar zuid. Omdat
de stroom van N - Z maar 4 u duurt en je komt er niet tegenin. Morgen 14 u zal het wezen; kunnen Marius
en ik van tevoren nog een loopje doen. En Ewout heeft eerst nog een speel afspraak met een Engels
jongetje.


onderweg les van een gastdocent...
dreigende lucht boven l'Aberwrac'h
en stromende regen...


16-5 2008 (Camaret sur Mer-Brest, NW 3)

Het is depressie weer maar droog met een aangename temperatuur. Er wordt gefoerageerd en tegelijk genoten
van een prachtige wandeling langs het waterfront van Camaret; intussen krijgt Ewout weer les van de gastdocent
die er zichtbaar plezier in heeft; leuk, zo'n contact tussen (suiker-)oom en neef! Het gaat goed met de lessen
van Ewout; alleen met rekenen is er wel eens een niet optimale concentratie.
We gaan vanmiddag naar Brest waar onze vriend Ben zal opstappen. Een rustig tochtje van zo'n 10 Mijl.
Uiteraard is dat weer een goede reden om uitgebreid bij te praten en de volgende ochtend moet er weer een
paracetamolletje aan te pas komen terwijl de regen nu met bakken naar beneden komt.
We gaan ons klaar maken voor de oversteek van Biskaje!

le Four Lighthouse, ingang van het Chenal
samen met Ewout film kijken op de laptop
het fraaie aanzien van Camaret
18-20 mei 2008 (Camaret sur Mer- Ria de Rhibadeo, Spanje, 303mijl, oversteek Biskaje, zwakke variabele wind)

'Ooooh! Dolfijnen! Marrie is midden in de nacht laaiend enthousiast: er dartelen dolfijnen rond de boot die er uren
blijven spelen; zoals beloofd wordt Ewout gewekt en even later klinken enthousiast kinderkreten door de kuip. Het
is vrijwel volle maan bij onbewolkte hemel wat een fraaie zee oplevert. Ewout geniet mee.
Bij toerbeurt wordt tijdens het wachtlopen genoten van de muziek van de ipod die we hebben gekregen van Douwe
en Karin; het monster Biskaje laat zich van zijn vriendelijke kant zien.
Het is de eerste nacht op zee sinds ons vertrek en we hebben er een dagje motoren opzitten in de gevaarlijke Golf
van Biskaje met een wind die nog niet boven de 6 knopen uit is geweest.
Dat is de enige dissonant: het is erg gezellig met de crew en er wordt wat af gediscussieerd en een voorzichtige
happy hour met oorlam van de schipper is niet overgeslagen.
We waren eerst terug gevaren naar Camaret en van daaruit vertrokken voor de oversteek, daarbij de passage van
Raz du Sein genomen, waar het volgens de pilot erg heftig te keer kan gaan; ook hier valt het erg mee en zo zijn
we onderweg.

aanzien van Brest vanaf zee
vuurtoren van Raz du Sein
happy (hour) in de kuip
mooie momenten
zonsopgang
dolfijnen!
nieuwe gastdocent
monding van de Trieux rivier
op de rivier
20 mei 2008 (ria de Ribadeo)

We zijn er. Na een lange motor tocht liggen we in de ria de Rabadeo. Prachtige omgeving, weelderig begroeide
oevers en een prima marina met vriendelijke mensen. De hoge brug vlakbij wordt met een hoop lawaai van
machines afgemaakt. Wat vermoeid maar zeer voldaan hoewel de tocht verre van zwaar was. Er wordt tevreden
terug geblikt en de wijnfles open getrokken om de behouden aankomst te vieren. Heerlijk weer, aangename
temperatuur.
Bijslapen, een stevige wandeling en boodschappen; erg prozaïsch allemaal; Ewout wordt geknipt door een
kapster die geen woord engels spreekt en ondergaat het gelaten. De dag wordt afgesloten met een dineetje
aan het water met iets teveel wijn.
De verbinding met wifi-internet blijft erg lastig: vaak is de afstand tot het netwerk te groot of is er een
(onbegrepen) verbindingsprobleem. We blijven proberen en bijhouden.



zonsondergang in de Golf van Biskaje
spaanse kust in zicht
Ria de Ribadeo
behouden aankomst vieren
21 mei 2008 (Rabadeo-Ria de Vivero, NW 3, 29 mijl)

De weersvooruitzichten voor de komende dagen voorspellen wind in ruime mate. We gaan eerst maar
eens naar de volgende ria, de Ria de Vivero, en kunnen daar wel een dagje verwaaid liggen. Goede
gelegenheid de website bij te werken, aandacht aan de motor te besteden en de omgeving te bekijken.
Een rustig en aangenaam tochtje; ook deze ria is fraai We maken op donderdag 22 mei, nadat de
motorolie en filter zijn ververst, een stevige wandeling naar 350 m hoogte, eerst door het fraaie dorpje
Vivero, een interessante mix van oude architectuur en modern lelijk. Een beste klim en we zijn trots op
Ewout die geweldig meedoet.
We ontmoeten Engelse yachties die alle tijd hebben en er een half jaar over doen om van hier naar zuid
Portugal te varen; wat hebben wij eigenlijk een haast!


23 mei 2008 (Vivero-Cedeiro, W 4-5 29 mijl)

We willen zaterdag graag in La Coruna zijn, daar zal Ben ons verlaten en terugvliegen naar Nederland. Hoewel het
weer uitgesproken onaangenaam is met veel regen en somberheid troef, besluiten we een volgende ria op te
zoeken, de Ria de Cedeiro,; deze staat nauwelijks in de pilot; het is een tocht van bijna 30 mijl.
We ronden de meest noordelijke kaap van Spanje, de punta Estacia de Bares en zoals vaak blijft bij het ronden de
wind steeds tegen zodat we de motor regelmatig gebruiken. Uiteindelijk varen we een prachtige ria binnen, waar
we aan een mooring gaan liggen met prachtig uitzicht. We zijn het enige zeiljacht.

ria de Vivero
dezelfde ria na 350 m klim
punta Estacia de Bares, noordkaap van
Spanje
In de avond trekt de wind flink aan en het giert door het want. We liggen niet goed: we zijn afgemeerd aan het
touw waaraan de drijver van de mooring vastzit en dat is niet sterk genoeg. Het lukt niet om de ketting van de
mooring te pakken te krijgen en in de stromende regen meren we uiteindelijk af aan een vissersboot die aan de
pier ligt afgemeerd; een rustige nacht in het vooruitzicht (als de visser morgen op een normale tijd aan zijn dag
begint).

Dat blijkt het geval en op 24 mei (zaterdag) worden we wakker met een lekker zonnetje; vandaag willen we La
Coruna bereiken. Het wordt een onaangenaam tochtje met onrustige zee waarin we flink door elkaar worden
geschud. Marrie redt het desondanks en realiseert zich dat ze sinds Engeland geen zeeziekte pillen meer heeft
geslikt. Wanneer we de Cabo Ortegal hebben gerond gebeurt er iets merkwaardigs: de laptop geeft een
foutmelding en geeft geen positie meer door. Tegelijkertijd begint de windrichting aanwijzer te tollen, alsof hij
gesneuveld is. Ik hoop dat het een losse draad is en hij niet stuk is. Marius meldt dat zijn horloge het niet meer
doet. Na de computer opnieuw te hebben opgestart geeft deze de melding te zijn hersteld van een ernstige fout..
Dan doet de windmeter (die geheel los staat van de computer) ook weer normaal en de rest van de dag wijst
niets er op dat er iets niet in orde is.

In de Darsena Marina van La Coruna meren we af en besluiten de dag met een afscheidsetentje met Ben, die
morgen naar huis vliegt.
Bedankt Ben, het was bijzonder aangenaam zoals altijd! De prikkelende discussies, soms stevige debatten, het
samen sleutelen aan de motor, we denken er met veel plezier aan terug.

La Coruna is een aardige stad, mooi gelegen op een landtong en de stadse drukte die daar bij hoort. De marina
met een aantal internationale jachten ligt aardig in het centrum, een mooie uitvalsbasis voor wat activiteiten de
komende dagen, we zullen in elk geval nog een paar dagen blijven liggen; internetten, foerageren etc.

Ria de Cedeiro
nadering van La Coruna
deze kwam vannacht naast ons liggen!
27 mei 2008 (verwaaid in La Coruna, W-NW 5-7)

Het is inmiddels dinsdagavond; we liggen hier dus vanaf zaterdagavond en het weer is nog steeds niet best. We
krijgen info dat Nederland een prachtig voorjaar heeft tot dusverre, met temperaturen die geregeld boven de 25
graden uit komen, nou hier blijft het bij zo'n 15 graden steken! Daarbij de nodige wind uit de verkeerde richting en
veel hoosbuien, ordinair takkenweer dus. Volgens het scheepsweerbericht is er spraken van een ruwe zee. Laat
nog maar even! De boot is gelukkig ruim en het gaat allemaal prima en we hebben de tijd. Uitgebreid wandelen,
de stad bekijken (o.a. de Torre de Hercules, oudste Romeinse vuurtoren), joggen, lezen, filmpje kijken, de tijd
vliegt. Het weer schijnt de komende dagen hier ook te gaan opknappen en de wind naar het noorden te draaien.
Dat moeten we hebben. We wachten rustig af, genieten van de dagen in de stad en hopen morgen of overmorgen
verder te kunnen, richting de Ria de Camarinas.

29 mei 2008, (La Coruna)

We hebben vandaag opnieuw besloten niet uit te varen: er wordt nog een stevige wind verwacht uit het
(zuid-)westen met een ruwe zee. Omdat de wind morgen gaat liggen en naar het noorden zal draaien maken we
het onszelf wel een heel stuk makkelijker.
Hoe komen we aan het weerbericht? Er zijn meerdere manieren: belangrijkste is via internet: daarvoor hebben we
een modem aangeschaft dat via het GSM netwerk inlogt. Het werkt prima maar wordt afgerekend op
uitgewisselde (mega)bytes en is relatief duur en dus vooral geschikt voor kleine bestanden. We gebruiken het
gratis programma Ugrib dat de zogenaamde grib files gratis kan downloaden. Dit zijn kleine bestandjes, die een
beeld geven van de windverwachting en andere variabelen. Hieronder een foto hoe dat er uit ziet. Je kunt specifiek
per plaats zien hoe de wind, weer en neerslagverwachting is. Voorwaarde voor het ontvangen is wel dat je binnen
GSM bereik bent, hetgeen op zee al snel niet meer het geval is. In veel havens kun je ook gebruik maken van zg
Wifi hotspots.
Daarnaast zijn er regelmatig uitzendingen via de marifoon, een eenvoudige zend- en ontvanginstallatie. Dit werkt
goed in onze eigen omgeving, maar wij zijn het Spaans onvoldoende machtig om het hier goed te verstaan.
Voorts de 'gewone' radio waarop met regelmaat berichten worden uitgezonden en een SSB-ontvanger waarmee
met behulp van de computer (goede) Duitse weerberichten kunnen worden ontvangen (Pinneberg). Helaas heeft
dit apparaat al binnen een week de geest gegeven!
We hebben ook nog een navtex aan boord, een ontvanger die allerlei nautische informatie via de lange golf
ontvangt en op een klein display weergeeft, waaronder ook beknopte weerberichten.
Tenslotte worden in de havens waar we liggen ook uitgeprinte (lokale) weerberichten opgehangen. Deze
informatievoorziening is dus goed geregeld; het is natuurlijk ook uiterst belangrijk.

En het blijkt ook een uitgesproken slechte dag te worden: wanneer we gaan diesel tanken worden we overvallen
door een stortregen; daarna wordt het de hele middag niet meer droog: blij dat we zijn blijven liggen, het is het
slechtste weer tot nu toe!


kaartentafel met daarop op een aparte
steun de laptop
voorbeeld van computerscherm met gribfile
een zg meteogram dat een aantal
variabelen (wind, windrichting, luchtdruk
etc) over de tijd weergeeft
30 mei 2008 (La Coruna-Ria de Camarinas, 48 mijl, W-NW 2-3)

Eindelijk weer varen! We waren er wel aan toe hoewel het geduld nog niet op was. Maar ja, je wilt verder: de
zeeman verlangt in de haven naar zee en op zee naar de haven, zo is dat nou eenmaal.
We hebben gisteren even getankt, zoals eerder gemeld en kregen vandaag berichten van trouwe lezers die
dachten dat we uit wilden varen en daarop terug kwamen. Dat was dus niet het geval maar het illustreert de
consequentie van het track en trace systeem: er zijn bijna geen geheime bewegingen meer!
Marius is vanochtend afgezet, hij gaat zijn vrouw Ellen van de luchthaven ophalen die ook een weekje mee komt
zeilen.
Eenmaal buitengaats blijkt er nog wel een aardige rest-deining te bestaan maar er is weinig wind dus de motor
kan zijn diensten weer volop bewijzen.
Een probleemloze reis en schitterende aankomst met prachtige Ria en leuk stadje bij rustig weer. Een
avondzonnetje en goed glas wijn doen de rest, het kan vanavond niet meer stuk.


31-5 08 (Camarinas-Muros, 40 mijl, NW-N 4-6)

De volgende Ria is aan de beurt: Ria de Muros. Om hier te komen moeten we de beruchte kaap Finisterre
passeren. De plaats waarvan men vroeger dacht dat de wereld er eindigde; bekend om de harde winden die er
kunnen waaien.
We vertrekken rond 11.00 u en eenmaal buiten staat er een aangenaam briesje NW 3, dat in de loop van de dag
aanzwelt tot een kleine kracht 6, maar wel uit de goede richting. Het wordt een fantastische zeildag onder een
blauwe hemel met een spectaculaire Spaanse kust als decor. Dit is het ware zeilen, we weten weer waarom we
dit wilden! Puur genieten. Met uitgeboomde genua die later moet worden ingenomen omdat er teveel wind staat
scheuren we met 7 knopen door de oceaan. Zodra we de Ria de Muros binnen varen is de deining weg en het
water rustig. Het wordt een eentonig verhaal maar ook deze Ria is prachtig. Het vissersdorp Muros blijkt een
plaatje. Een enkel jacht dat voor anker ligt, verder een haventje met wat drijvende steigers met vissersboten en
nog een plek vrij waar we na overleg met een visser afmeren. Het is er juist diep genoeg.
Als we beginnen aan het happy hour-ritueel zien we ineens in de haven een dolfijn rond de boot zwemmen. We
denken dat hij de weg kwijt is maar hij zwemt rustig de hele haven door; s'nachts worden we wakker van zijn
gehijg vlakbij! En de volgende ochtend blijkt hij er nog steeds heel rustig rond te zwemmen. We hebben hem
Klaas genoemd.
Zie voor het vervolg de pagina juni

Eindelijk weer varen!
nadering van Camarinas
zicht vanaf haventje
binnenvaren Ria de Muros; foto speciaal voor opa en oma
pleintje in Muros
15-5 2008 (l'Aberwrac'h-Camaret, NW2-3)

De nieuwe dag is onverwacht prachtig: ondanks lage druk een helder voorjaars-zonnetje en een formidabel
uitzicht over de rivier. De vooruitzichten voor vandaag zijn gunstig: weinig wind door het Chenal du Four,
hetgeen wel zo plezierig is; als daar wind tegen het getij staat is het er een heksenketel. Als we dan nog wat
willen zeuren: iets meer wind had wel gemogen, we motoren heel wat af de laatste week. Maar dit vele malen
liever dan stormweer en andere nautische ellende!
Ewout speelt met zijn vriendje en de ouders komen bij ons koffie drinken; een jong stel op een nieuwe boot die
hun leven zo doorbrengen. Hij is ingenieur en doet klussen over de hele wereld. Ze gaan naar Noorwegen en
Zweden en in het najaar naar de Med. Mooi leven lijkt me dat!
We vetrekken met een aantal boten in de loop van de middag over een bijna gladde zee en de passage blijkt
een makkie. We arriveren rond 19.30 in het pittoreske Camaret su Mer en zakken de avond stevig door met
Marius en fantaseren over het leven als yachtie!