mood indigo op reis
van IJlst naar Wight
1 en 2 oktober 2008 (Preveza)

Het weerbericht is niet zo gunstig: de komende dagen zal het regenachtig zijn met in het weekend
veel wind. Woensdag 1 oktober is een somber bewolkte dag met af en toe wat regen. Er wordt
lesgegeven, klussen en boodschappen, website bijwerken: bussiness as usual.
We moeten ons melden bij de havenautoriteiten en als ik me met alle paparassen meld in een stoffig,
smoezelig gebouwtje met veel rommelende mannen wordt naar de papieren gekeken en moet ik terug
naar de boot om het originele verzekeringsbewijs te halen; met de kopie die ik bij me heb nemen ze
geen genoegen. Er moet een formulier worden ingevuld dat een kopie van een kopie enz. is, ziet er
niet uit.
Er wordt (ja, ja) een terugreis geboekt: vrijdag 31 oktober zal het gebeuren; we komen om 11.45 aan
op Schiphol. Eerst moeten we met de bus naar Athene, ongeveer 450 km, 5 uren. (een rechtstreekse
vlucht is na 25 oktober niet meer mogelijk)
Wanneer ik terugkom bij de boot blijkt er een erg onaangename deining aan de kade te zijn ontstaan
en gaan we verkassen naar een plaats verderop in het havengedeelte, langszij een pier waar het
rustiger is, maar ook beduidend minder gezellig. In de loop van de middag gaat het hard regenen met
onweer. Er liggen hier veel boten die zich voorbereiden om voor de winter het water uit te gaan;
blijkbaar wordt door de meeste zeilers het seizoen wel ongeveer als beŽindigd beschouwd; een
gepensioneerd Nederlands stel naast ons vertelt hoe het de afgelopen jaren steeds drukker is
geworden en dat de Grieken na alle EU hulp van ons (?) nu alle ligplaatsen bezetten met hun eigen
bootjes zodat er voor hen nog nauwelijks plek over is.
Groot voordeel van deze zeilperiode is wel dat het overal erg rustig is en je geen zorgen hoeft te
maken over een ligplaats zoals we dat in juli en augustus hadden.

3-10 2008 (Preveza-Lefkas, 9 mijl, S3)

De hele nacht heeft het geregend en in de loop van de ochtend klaart het op en schijnt een
aangenaam zonnetje.
Ik ga een nieuwe poging wagen bij de Port Police, maar het gebouw is gesloten. Ook op aanbellen
wordt niet open gedaan. We geloven het verder wel.
We praten met een Nederlands stel die hier al vele jaren liggen. Er blijkt een Zweeds echtpaar vlak
naast ons te bivakkeren in een onooglijk bootje dat al 14 jaar op dezelfde plaats ligt en tegen geringe
betaling past de man op de boten van de liggers die een paar maanden naar huis zijn. De vrouw
woont daarnaast nog op een appartement ergens in de stad, de man schijnt altijd op het bootje te
zijn. Er is in Zweden een documentaire over hem gemaakt!
Ewout heeft gespeeld met 2 goed engels sprekende franse jongetjes. Zij wonen aan boord en varen
dit jaar nog met hun ouders vanaf de Canarische eilanden naar Martinique.
We besluiten te verhuizen naar Lefkas, er komen nog een paar dagen met slecht weer aan. In de
marina aldaar is internet, Marrie en Ewout verheugen zich op TV via internet.
Een afstand van 9 mijl; door het kanaal van Preveza, 5 mijl zuid en je loopt het kanaal van Lefkas aan
dat het eiland scheidt van het vasteland. Er is een drijvende brug waar we door moeten; dan na 500
meter bereik je de stad Lefkas met een kade volgepakt met zeilboten, erg veel charterboten uit de
verhuur. Meteen daarachter ligt de grote marina met plaats voor ruim 700 boten en ertussen nog een
aantal jachten voor anker. En dat aan het eind van het seizoen!
We meren af en 'internet is broken'; doet het dus niet, teleurstelling. Maar we liggen rustig voor de
komende 2 dagen.

4 en 5 oktober 2008 (Lefkas)

De dag begint redelijk zonnig en feitelijk valt het overdag allemaal erg mee. De wind neemt wat toe maar
het maakt allemaal niet veel indruk. In de avond wat onweer. We ontmoeten een Engels stel die we
eerder in ItaliŽ troffen en drinken met hen koffie op het terras; zij heeft erg las van een tenniselleboog en
ze overwegen te stoppen met zeilen en de boot te verkopen.
In de avond neemt de bewolking toe en er vallen stevige plensbuien in de nacht met veel wind.
De volgende ochtend waait het stevig door, het is fris: de kachel gaat zelfs even aan want de schipper
heeft het koud. Maar voor de komende dagen ziet het er beter uit.
Morgen gaan we verder,
Nu de eindbestemming is bereikt wordt het varen veel kleinschaliger, de afstanden korter en de pauzes
langer. Wij vinden dat wel prettig: er meer tijd voor klusjes, wandelen en zo en al met al hebben we toch
wel heel veel mijlen gelogd.
De beide laptops geven problemen: die van Marrie wil niet goed opstarten, pas na een aantal keren
herstarten doet hij het; mijn laptop heeft een probleem met de ventilator; deze is zeer lawaaiig en het
lijkt of hij ieder moment kan uitvallen; we hopen dat ze het nog even volhouden.

6-10-2008 (Lefkas-Nidri, 7 mijl, NW3-4)

De wind is gaan liggen en het zonnetje schijnt zoals het hoort. Eindelijk weer goed weer en het ziet er voor
de komende week ook goed uit.
We gaan naar Nidri dat aan het begin ligt van een diepe geheel door land omsloten baai.
In het Lefkas kanaal is het nog aardig druk, en wanneer we dat verlaten hebben komen we in een prachtig
vaargebied met tamelijk beschut vaarwater, eilandjes, kortom prachtig. We scharrelen op de zeilen naar de
baai die nog verrassend druk is, en dat terwijl de meeste boten al op de kant staan. Dat belooft wat voor
volgende zomer. We ankeren en kort daarna strijkt een flottielje vlakbij neer maar het is een prachtige plek.
We varen met de bijboot nog even naar Nidri wat niet veel meer is dan een paar drukke winkelstraten.

7-10 2008 (Nidri-Spartakhori, 7 mijl, geen wind)

Een schitterende verstilde ochtend; een haan kraait in de verte, wat vogelgeluiden en verder niets.
Genieten. Ewout gaat zelfstandig met de bijboot naar de wal en komt met brood terug, hij wordt al groot.
Op de motor scharrelen we naar Spartakhori, in een baai aan de noordzijde van het eilandje Meganisi.
Ook hier is het beeldschoon: we komen aan een kade te liggen waar we worden opgevangen door de
eigenaar van een restaurantje. De temperatuur is inmiddels zo aangenaam dat er weer gezwommen kan
worden.
We wandelen naar het dorpje dat enkele tientallen meters hoger ligt en vanwaar je een prachtig uitzicht
hebt op de omgeving.
Een paar meter verderop ligt een Nederlands stel met een 50 voeter waarmee we aan de praat raken,
borrelen en mee eten in het restaurant. Veel verhalen worden zoals steeds uitgewisseld. Zij hebben de
boot in Amerika gekocht nadat een eerdere boot met licht weer is vergaan door een losgeschoten slang
van de afsluiter; hebben hem zelf naar Europa gezeild en ongeveer hetzelfde traject gevaren als wij. Erg
genoeglijk.

in de stromende regen wordt de bimini opgezet
de pier in de 'marina' van Preveza, li voor de
boot van de zweedse 'beheerder'
zicht op de kade van Preveza
dit zie je wanneer je het kanaal van Lefkas
uitgevaren bent
voor anker in de baai bij Nidri, nog veel
charterboten.
uitzicht vanaf het hoger gelegen dorp Spartakhori; we liggen
beneden afgemeerd.
een verregende dag
in het dorp
draaibrug in het kanaal van Lefkas
8-10 2008 (Spartakhori-Frikes, 15 mijl, var 3)

Het wordt duidelijk al frisser; de avonden zijn te koud om buiten te zitten en het is al aardig vroeg
donker. Het wordt ook rustiger in de havens en alles duidt erop dat het seizoen ten einde loopt
Opnieuw een zonnige dag en we vertrekken in de richting van Frikes, een klein plaatsje op het eiland
Ithaka, mooi in een baai gelegen.
Een aangenaam tochtje over een gladde zee. In het piepkleine haventje is een piertje dat de beste
beschutting biedt; de kade wordt blootgesteld aan de deining die ontstat door passerende grote
schepen, vooral ferry's, op enige afstand. We zijn gewaarschuwd; het piertje ligt echter al vol: alle
flotieljeleiders van een maatschappij hebben hun gastboten naar verschillende havens geleid en komen
zelf deze avond bijeen om het afscheid van het seizoen te vieren. Een bonte verzameling van boten met
veel grote vlaggen getooid en veel erg harde muziek. GezelligÖ
Intussen blijkt tegen de kade waaraan we geankerd liggen elk half tot heel uur een minuut of 3 als
gevolg van de passerende zeeschepen een flinke deining te lopen waardoor de boten die er liggen
geweldig tekeer gaan. Niet leuk meer, een Nederlandse huurboot knalt vol tegen de kade met de kont
en heeft schade. Ook de masten van verschillende boten komen angstwekkend dicht bij elkaar maar
dat gaat gelukkig goed. Een mooi plekje maar wat ons betreft de laatste keer op deze plaats.

9-10 2008 (Frikes-Vathi, 8 mijl, var 2)

Vandaag staat weer een ouderwets warme dag op het menu, een graad of 24, heerlijk. We varen naar
Vathi, de hoofdstad van Ithaka en willen morgen met een scootertje het eiland verder verkennen zoals we
dat 15 jaar geleden ook hebben gedaan.
Het is hier helemaal rustig: in totaal in de vrij grote haven niet meer dan 11 boten, de meeste Bavaria's uit
verhuur zoals meestal.
We liggen hier heel beschut, het plaatsje ligt in een door land ingesloten baai.
Vathi is de hoofdstad van Ithaka en een aardig plaatsje; het is destijds bij de aardbeving van 1953
grotendeels verwoest en herbouwd maar ondanks dat wel sfeervol. Er is een plein met veel terrasjes,
straatjes met winkeltjes en een barber shop waar Ewout en daags daarna ik me laat behandelen door een
61 jarige voormalige visser die natuurlijk over de tijden van Cruyff en Keizer begint.

10-10 2008 (Vathi)

We zullen vandaag 2 brommertjes huren maar dat gaat niet zo makkelijk. De verhuurbedrijfjes zijn dicht,
na enig gebel kunnen we iemand aan de veren komen maar volgens hem moet je ook voor een 50 cc
scootertje in Griekenland het motor rijbewijs hebben, Marrie heeft dat niet. We proberen een andere met
hetzelfde resultaat; het wordt dus een autootje met open dak, ook prima.
Zoals bekend wordt het eiland Ithaka beschouwd als de plaats waar de oude Griekse held Odysseus heeft
gewoond, de sluwe, uit Homerus' Ilias en Odyssee. Er zijn talloze archeologische opgravingen gedaan; er
is hierover geen zekerheid verkregen. Het eiland heeft een paar plaatsjes; het paleis van Odysseus zou
hebben gestaan in de buurt van het kleine dorpje Stavros waar ook een standbeeld van hem staat. Het hele
eiland heeft nog slechts ruim 3000 inwoners, 10 jaar geleden waren dat er 2x zo veel; de jongeren trekken
weg naar het vasteland waar zij een betere toekomst zoeken. Toerisme is de belangrijkste bron van
inkomsten.
Het eiland is prachtig en op dit moment heel erg rustig. We genieten van het prachtige uitzicht van veel
plaatsen en met name het hoogste punt (ruim 1100 m) biedt een schitterend panorama.

11-10 2008 (Vathi-Kioni, 7 mijl, kalm)

De laatste weken verlopen wel weinig spectaculair maar we genieten erg van de rust in dit gebied.
We zijn gisteren met het huurautootje langs Kioni gereden en besloten dit kleine schilderachtige plaatsje
ook met de boot te bezoeken.
Op de motor (geen wind, erg hoge luchtdruk) varen we in anderhalf uur naar het plaatsje dat normaal altijd
propvol ligt en nu slechts een 8 bezoekende boten herbergt.
Wandelen, lezen en een klus om de loopplank beter te bevestigen. Er zijn hier talloze zwerfkatten; we
tellen er op dit terras moeiteloos 15, de vrouw die ons bedient vertelt dat hun aantal jaarlijks bijna
verdubbelt maar dat er in de winter veel omkomen door de honger als de toeristen weg zijn.
Wanneer we juist in bed liggen horen we een zachte plof en er blijkt er eentje op de omhoog getrokken
loopplank te zijn gesprongen en aan boord te zijn. Hij wordt vriendelijk verzocht te vertrekken en de
loopplank wordt maar helemaal opgehaald.

12-10 2008 (Kioni-Fiskhardo, 12 mijl, NE3)

Het mooi weer houdt maar aan. We besluiten tot Fiskahrdo te varen, schijnt ook erg aantrekkelijk te zijn.
In de loop van de ochtend gaan we ankerop: rustig richting de noordpunt van Keffalonie. Het plaatsje blijkt
verrassend leuk: goede, beschutte ligplaats, gezellige terrasjes in een alleraardigste setting en ook nog
elektriciteit en we kunnen meeliften op het internet van een cafť in de buurt.
Wanneer we net zijn afgemeerd ligt onze steiger bijna vol; er komt een Engelsman singlehanded die er
tussen wil, wat met een beetje schuiven volgens ons goed mogelijk is. Een Zweed een paar boten verderop
ziet het niet zitten en maakt bezwaar. De Engelsman wacht terwijl wij wat met lijnen sjorren van boten naast
ons waarvan de bemanning de wal op is. De Zweed wordt heel boos en gaat woedend in zijn kajuit zitten
mokken, wil daarna uit frustratie de haven verlaten. Enfin het wordt allemaal gesust en de Engelsman meert
af naast ons, een vlotte vijftiger, John genaamd, die ons en vooral Marrie erg dankbaar is. Ewout krijgt een
paar kinderfilms van de Simpsons van hem te leen die enthousiast worden bekeken, volledig in het Engels,
maar hij begrijpt het al aardig. John is gestopt met werken, heeft zijn bedrijf verkocht maar heeft nu erg te
lijden onder de dalende beurskoersen en vertelt ons dat een groot deel van zijn kapitaal verdampt is, maar hij
is niet de enige.

13 en 14 oktober 2008 (Fiskardho)

We vinden het leven hier wel bijzonder aangenaam en besluiten nog wat te blijven voor wat klusjes, ruim de
tijd voor onderwijs en tussendoor ook nog lekker zwemmen op een prive plekje bij de ingang van de baai.


de prachtige baai van Vathi vanaf 1100 m
hoogte
zie je nog eens iets anders dan boten...
met de sluwe Odysseus op de foto
afgemeerd in Vathi, hoofdstad van Ithaka
de flottieljeleiders vieren feest, vermomd als smurfen
Ewout zorgt weer voor het ontbijt
Ewout krijgt DVD's van buurman John
prachtig plekje bij de ingang van de baai
met uitzicht op de boot
Ewout op onze prive zwemplek bij de ingang
van de baai
15 oktober (Fiskardho-Lefkas, 20 mijl, NW3)

Vandaag varen we terug, over een paar dagen komen de laatste opstappers een week meevaren (Ewout
houdt het bijna niet meer uit tot zijn vrienden komen) en we willen vat wat zaken gaan voorbereiden voor
de winterberging. Het zoveelste rustige tochtje met de motor bij.
We gaan liggen aan de stadskade in Lefkas, meren af naast een Nederlands stel die op Bonaire wonen
en zeilen in dit gebied omdat ze vinden dat het meer te bieden heeft.
De kade is al aarsig verlaten, we horen bij de laatsten die hier nog varen; heerlijk rustig.
16 t/m 18 oktober 2008 (Lefkas)

We liggen lekker aan de kade en komen nu echt toe aan allerlei klussen die wat zijn blijven liggen, zoals
het beter waterdicht maken van de bakskisten achter, een vaste haak met aangesplitste lijnen voor het
ontlasten van de ankerlier, splitsen van lijnen aan veren die schokken in landvasten opvangen. Een nieuwe
afsluitdop voor de dieseltank die ik niet meer vertrouwde, nieuwe kleppen in de toiletten etc. etc. In de
avond een filmpje kijken, het is al vroeg donker en buiten zitten is er niet meer bij. Nog wat sporten
(broodnodig!)
Op zaterdag verkassen we naar de marina waar we de accu's en de watertank kunnen vol laden en de boot
een grote schoonmaakbeurt geven.
Dan komen aan het eind van de middag Douwe en Karin met beide kinderen, eindelijk. Ewout vreet ze
bijna op en het gebruikelijke ritueel speelt zich weer af.

19-10 2008 (Lefkas-Spartakhori, 11 mijl var. 3)

De weersvooruitzichten voor de komende week zijn prima met temperaturen van rond 22 graden.
Hier zijn we al geweest, maar nu genieten we met de gasten nog eens van de omgeving; het is werkelijk
een prachtige baai.

20-10 2008 (Spartakhori-port Atheni, 5 mijl, var 2)

Het dorpje Spartakhori wordt nog eens bekeken met een verfrissing op een terrasje dat een prachtig uitzicht
biedt en dat eigenlijk al gesloten was , maar de oude Griekse eigenares wil ons nog wel eens sloffend
bedienen van een blikje cola. Er liggen nauwelijks nog jachten terwijl het in de zomer altijd vol ligt, we
hebben het bijna voor onszelf.
In de loop van de middag scharrelen we naar Port Atheni, een van de baaien in het noordelijke deel van
Meganisi; ook hier nog nauwelijks jachten en we vinden een ankerplek met lange lijn naar de wal tussen 2
kleine vissersboten. Er is een piepklein strandje vlakbij waar we in de avond een kampvuur maken, de
jongens vinden het natuurlijk prachtig.

21-10 2008 (Port Atheni-Sivotha, via omweg, 12 mijl, kalm)

Er is wel bijzonder weinig wind deze tijd, maar dat nemen we graag voor lief. Als we ons klaar maken om
te vertrekken komt een kleine caique een Grieks vissersbootje langs met de vraag of we wat vis willen
kopen. We krijgen een plastic zakje met wat verse vis die we niet kunnen thuisbrengen en varen om
Meganisi heen waar zich aan de zuidwestkant enkele zeegrotten bevinden. De grootste ervan,Papa
Nicoli, krijgt een bezoek met de bijboot. Deze schijnt in WO 2 de schuilplaats van een Griekse mini
duikboot te zijn geweest. Waarna we koers zetten naar Sivotha, een natuurlijke haven met meerkade;
deze is ook al heel rustig hoewel er een Nederlandse flottielje ligt dat in de avond in een restaurant onder
begeleiding van accordeon luidkeels 'Tulpen uit Amsterdam door de baai doet galmen.
Intussen weten wij niet goed hoe we de verse vis moeten klaarmaken en in een restaurantje laten we dit
doen, de eigenaar vindt het prima, we mogen in de keuken meekijken en hij smaakt goed.

onderweg naar het dorpje
de kids woden gesleept
lazy morning
zeegrot Papa Nicolis
zo maak je die vis dus klaar!
'speelkamer'
bijpraten
kampvuur
22 en 23 oktober 2008 (Sivotha-Fiskardho, 11 mijl, SE 2-3 en Fiskardho-Nidri, 14 mijl, SE 2-3)

We verlaten de prachtige natuurlijke haven van Sivotha en zetten koers naar Fiskardho (voor de 2e keer
dus). In de middag gaan we daar uitgebreid zwemmen en wij en de kinderen vermaken ons opperbest.
De volgende ochtend herhaalt zich dit ritueel zonder Marrie en mij; er is nu wat meer wind en wij zullen
Douwe en Karin met de kinderen van de zwemplek aan het begin van de baai ophalen. We varen de boot
bovenwinds van de plaats en laten aan een lange lijn de bijboot zakken; dit is nog aanzienlijk lastiger
dan het lijkt en vanaf de haven komt een soort reddingsboot die ons te hulp wil schieten (hij denkt
kennelijk dat we de bijboot kwijt zijn) en vaart bijna over de lange lijn tussen ons en de bijboot.
In Nidri meren we opnieuw af aan de kade en ook nu zien we dat al een aantal shops en cafe's zijn
gesloten. Het seizoen is echt voorbij, hoewel het overdag nog zeer aangenaam weer is. Wel is het in de
avond aanzienlijk koeler met nachttemperaturen rond 13 graden.
Nidri is niet veel bijzonders, het schijnt er in de zomer altijd overvol te zijn, maar het uitzicht vanaf de
terrassen aan het water is prachtig. Er vlak tegenover ligt een mooie baai die je goed kan zien liggen op
een afstand van ongeveer 1 km; tot onze verbazing liggen er nog aardig wat boten geankerd.

24-10 2008 (Nidri-Preveza, 17 mijl, SE 3)

Onze laatste tocht!! Het varen is nu echt voorlopig voorbij. Het voelt nog erg onwerkelijk. Het is ook de
laatste dag met Karin, Douwe en de kinderen en we komen in de middag aan in Preveza waarna er wordt
opgeruimd, nog wat inkopen gedaan en een gezamenlijke laatste maaltijd genoten. Het was erg gezellig,
we hebben een fantastische week gehad!

We gaan ons klaar maken voor vertrek en de boot voor de wintermaanden in Preveza. Donderdag 30
oktober zullen we per bus van Preveza naar Athene reizen, daar overnachten en daags daarna terugvliegen.
Weemoed, maar ook fijn om familie en vrienden terug te zien.

verlaten kade van Preveza, eind van het seizoen
de laatste tocht
Sivotha
gevaar in Fiskardho
de zwemmers worden aan boord gehaald
25 en 26 oktober 2008 (Preveza)

Vroeg opstaan, ontbijt en uitzwaaien.
Dan zijn we weer met zijn drieŽn en moet er gewerkt worden.
Eerst gaan we nog wat boodschappen doen en worden onder meer tassen gekocht voor de thuisreis. Aan
de kade liggen bijna geen boten meer, dat was een paar weken geleden wel anders.
De boot wordt verplaatst naar de pier iets verderop waar nog een Engels stel ligt die via een obscuur kastje
stroom hebben; wij kunnen aan hen koppelen; wel zo prettig. Het was aan de kade ook erg lawaaiig met de
terrassen met harde muziek. We drinken bij hen een borrel; zij zijn in 3 maandan vanuit Ramsgate hier
gekomen en zijn 'retired', veertigers met een heel zware stalen boot die willen blijven zwerven en de winter
hier zullen doorbrengen. Ze hebben Ewout een half afgebouwd bouwpakket van een marinefregat gegeven
waar hij erg gelukkig mee is.

Spullen worden vast ingepakt en de zeilen gaan eraf. De bijboot wordt afgespoten en opgeborgen en zo
kunnen we nog wel even doorgaan, de lijst wordt afgewerkt.


27 t/m 29 oktober 2008 (Cleopatra marina)

In de loop van de ochtend steken we over naar de kleine marina van Cleopatra, de werf waar de boot
zal overwinteren. Er wordt getankt en afgemeerd waarna het schoonmaken en opruimen met enigszins
bezwaard gemoed kan plaatsvinden. Links en rechts naast ons wordt ook winterklaar gemaakt, net als
in Nederland maar wel met een aangenaam, zonnetje en 22 graden.
Op dinsdag 28 oktober meert een stalen motorjacht met Nederlandse vlag af, een stel die via de Rijn,
Donau en Bosporus naar Turkije zijn gevaren en nu hier terecht zijn gekomen, in meerdere seizoenen.
Er worden ervaringen uitgewisseld. Ze werken in de winter en de zomermaanden brengen ze hier door.
Hun schip is 50 jaar oud, 16 meter lang en ziet er mooi en goed onderhouden uit, er zit nog de
originele Deutz motor in.
De laatste avond aan boord wordt gevierd.

Op woensdag 29 oktober worden we wakker met een regenbui, geheel overeenkomstig onze
stemming, maar de zon is er snel weer bij en om 8 u staan de werklui klaar, om 8.30 is hij uit het
water en wordt afgespoten. Het gaat allemaal heel professioneel en doet wat mij betreft niet onder voor
wat we in Nederland gewend zijn, hij staat om 9.30 op de bok.
We hebben een appartementje op het terrein geboekt waar Ewout zijn huiswerk kan doen en wij nog
allerlei zaken te regelen hebben: de zeilmaker, de monteur, etc. De nieuwe daar bestelde kuiptent voor
de winter wordt geplaatst, en nu vooral hopen dat we niets vergeten zijn
Een drukke dag, van alles moet geregeld worden.

alles schoon voor de winterberging
daar hangt zij dan
de laatste keer afsluiten....
30 oktober 2008 (Preveza-Athene, 374 km, met de bus)

Om half negen staat de taxi voor en worden we naar het bus station gebracht, een rommelig geheel maar
we vinden de juiste bus. De rit naar Athene duurt 5 Ĺ u inclusief een kleine pauze en een korte extra
pauze als de bus moet stoppen omdat Ewout beslist moet plassen. Zo zijn ze ook wel weer, de Grieken.
Er wordt gelezen en huiswerk gemaakt. De reis is best interessant en voert langs de gehele Golf van
Patras, Golf van Korinthe en het Kanaal van Korinthe die de Peloponnesos van het vaste land scheidt
wordt overgestoken. Vanuit Athene met een enorm smoezelige taxi naar het Sofitel hotel op de
luchthaven. Het duurt bijna een uur om de stad uit te komen, wat een drukte.
De laatste avond in het hotel, genieten van het comfort. Morgen zijn we thuis!

de ochtend van ons vertrek, vanuit het appartement
onderwijs in de bus
31 oktober 2008 (Athene-Amsterdam, 2200 km, per vliegtuig)

We staan om half acht op de luchthaven (alleen maar de straat over steken) en om 9.15 vliegen we naar
huis!
Het is koud in Nederland, zo'n 7 graden terwijl het in Griekenland zo'n 28 graden wordt!
De ontvangst is warm, Floris, Marrie's ouders en 2 broers en 2 neven staan ons op te wachten en we
worden verwelkomd alsof we jaren zijn weg geweest. Wat een warm bad!

En dan zijn we ineens thuis, alsof nooit weg geweest, het is er heerlijk schoon. Wanneer we de straat
in rijden staan een aantal kinderen Ewout op te wachten die dolblij is met het weerzien. Met hoogrode
wangen van opwinding vliegt hij met hen door het huis.
Het is er heerlijk, fris en schoon er liggen levensmiddelen klaar dankzij onvolprezen Djoeke.
Ondanks de gemengde gevoelens een prachtige dag.

We zullen de komende dagen wanneer we een beetje bekomen zijn van deze reis van ons leven, een
slotwoord schrijven.

weert thuis, Ewout trots en blij in het middelpunt van de belangstelling